YVONNE MOSTARD

Het is oppassen met de beelden van Yvonne Mostard. Op het eerste gezicht, dan vooral, verleiden ze tot barokke woorden en grote verhalen. Ze laten je naar zulke woorden zoeken, boeken erbij halen, muziek beluisteren, gedichten lezen. Eigenlijk moest je over haar in het Duits schrijven. In de taal van humanistische denkers en romantische dichters. Woorden gebruiken als Sehnsucht, Vergangenheit, Empfindlichkeit. Dat soort. Beladen termen die suggereren, oproepen, broeierig blijven hangen, die zwaar zijn en tegelijk zweven. Waar je niet goed raad mee weet omdat ze niet zo precies zijn als ze willen lijken, die aan het denken eerder een vage richting geven dan dat ze iets zeggen over een doel. Zo’n tekst kan goed. Omdat hij aansluit op het doen en laten van Mostard wanneer ze Rilke citeert of de titel ‘In Thautropfen will Ich hinuntersinken und mit der Asche mich vermischen’ aan Novalis ontleent of een verlangen kenbaar maakt met de verzuchting ‘Ach wie wollt ich lustig fliegen’.